39از همان ابتداى به قدرت رسيدن حزب بعث، اختلاف ميان اعضاى قديمى و سنّتى آن (مانند ميشل عفلق) و اعضاى نظامى و جوان حزب (مانند حافظ اسد و صلاح جديد) آغاز شد. نظاميان جوان اعتقاد داشتند كه رهبرى عفلق بر حزب با ضعف و فساد همراه است. حافظ اسد و صلاح جديد به تدريج، با بسيج حاميان خود در سوريه، بهقدرت اصلى حزب تبديل شدند. آنان در23فوريه 1966 دست به كودتايى نظامى زدند كه در نتيجه آن دولت امينالحافظ سقوط كرد. در دولت جديدى كه به رياست صلاح جديد تشكيل شد، حافظ اسد با حفظ سمت فرماندهى نيروى هوايى، وزير دفاع نيز شد. 1
با شكست سوريه در جنگ شش روزه ( ژوئن 1967)، ارتفاعات جولان از دست رفت و نيمى از نيروى هوايى سوريه نابود شد. ژنرال حافظ اسد در مقام وزير دفاع، مقصر دانسته شد و عزل وى مطرح شد، اما اسد گناه اين شكست را به گردن آن عده از رهبران حزب انداخت كه با تسويه حسابهاى سياسى مكرر، ارتش سوريه را تضعيف كرده بودند. پس از كودتاى23 فوريه 1966، و بهويژه پس از شكست سوريه در جنگ ژوئن 1967، اختلافنظرِ حافظ اسد و صلاح جديد در مورد استراتژى