47داشته و پيام قيام او را به همه انسانها انتقال داده است. بر اين اساس، گريه در فرهنگ عاشورا، سلاح هميشه برّانى است عليه ستمگران و پاسدار خون شهيدان. 1در اين باره، سخن حضرت امام خمينى (رحمه الله) بسيار گوياست:
هر مكتبى تا پايش سينهزن نباشد، تا پايش گريه كُن نباشد. . . حفظ نمىشود. 2
گريه كردن بر عزادارى امام حسين (ع) زنده نگه داشتن نهضت و زنده نگه داشتن همين معناست كه يك جمعيت كمى در مقابل يك امپراتور بزرگ ايستاد. . . آنها از همين گريهها مىترسند؛ براى اينكه اين گريهاى است كه گريه بر مظلوم است؛ فرياد مقابل ظالم است. 3
بنابراين، گريه براى امام حسين (ع) اعلام وفادارى به آن حضرت و پاىبندى به نهضت و آرمانهاى اوست.
د. ترغيب و تشويق شاعران به سرودن اشعار و مراثى در عزاى حسينى
با بررسى سيره ائمه معصومين (ع) درمىيابيم كه ايشان نسبت به ترغيب و تشويق شاعران براى سرودن شعر و مراثى در عزاى امام حسين (ع) اهتمام خاصى داشتند؛ چراكه اين امر، يكى از عوامل مهم در احياى فرهنگ عاشورا به شمار مىرود. از اينرو شعر حسينى يكى از پرعاطفهترين، تأثيرگذارترين و صادقترين اشعار شمرده مىشود. عظمت فاجعه عاشورا، فشار و بىعدالتى حاكمان، سوز و شور دينى، بىنظيرى حماسه حسينى و تشويق امامان و بزرگان دين، از عوامل شكوفايى فرهنگ عاشورا در جهان اسلام بوده است.
استاد شهيد مرتضى مطهرى (ره) در اين باره مىگويد:
(ائمه مىخواستند) قيام امام حسين (ع) به صورت يك مكتب و به صورت يك مشعل فرزوان هميشه باقى بماند. اين يك چراغى است از حق، از حقيقتدوستى و از حقيقتخواهى. اين يك ندايى است از حقطلبى، از حريت و آزادى. اين مكتب آزادى و اين مكتب مبارزه با ظلم را خواستند براى هميشه باقى بماند. در زمان خود ائمه اطهار (ع) كه اين دستور صادر شد، سبب شد كه جريان زنده