46دست كشيدن از كسب و كار و تعطيل كردن بازارهاست، در روايات توصيه شده است كه در روز عاشورا كسب و كار را تعطيل كرده، به عزادارى براى سيدالشهداء (ع) بپردازند. امام رضا (ع) در اين باره فرموده‌اند:

مَن تَركَ السَّعى فِى حَوَائِجِِه يومَ عَاشُورَاءَ قَضَى اللهُ لَهُ حَوَائِجَ الدُّنيا وَ الآخِرِة؛ ¹

هر كس كه تلاش براى رفع نيازهايش را در روز عاشورا به خاطر به پا داشتن عزا ترك كند، خداوند حوايج دنيا و آخرتش را برآورده سازد.

ج. سفارش به گريه بر امام حسين (ع)

گريه عالَم، به‌ويژه گريه آسمان بر شهادت حضرت اباعبدالله (ع) در روايات منقول از ائمه هدى (ع) منعكس شده است. براى مثال در روايت ابن‌شبيب از امام رضا (ع) بر گريه آسمان‌ها و زمين‌هاى هفت‌گانه بر مظلوميت اباعبدالله تصريح شده است. ²راز اين گريه، اظهار عظمت اين مصيبت است؛ به گونه‌اى كه در تمام اجزاى عالم هستى داراى تأثير بوده است.

همچنين بايد دانست كه تجلّى بيرونى عزادارى براى امام حسين (ع) «اشك چشم» عزادار است و درون آن، مهر و محبتى است كه خداوند در دل‌هاى آنان قرار داده است: «اشك، زبان دل و شاهد عشق است» . ³امام رضا (ع) در عظمت گريه بر امام حسين (ع) خطاب به ريان بن شبيب مى‌فرمايند:

يا ابنَ شَبِيب إن بَكَيتَ عَلَى الحُسَينِ حَتّى تَصيرَ دُموعُكَ عَلى خَدِّيكَ غَفَرَ اللهُ لَكَ كُلِّ ذَنبٍ أذنَبتَهُ؛

اى پسر شبيب! اگر بر حسين بگريى، چندان كه اشك‌هايت بر گونه‌ات جارى شود، خداوند هر گناهى را كه مرتكب شده‌اى، مى‌آمرزد.

شايد علت اين سفارش‌هاى اكيد ائمه (ع) و بزرگان دين به گريه بر امام حسين (ع) را در اين امر بتوان جست‌وجو كرد كه گريه و عزادارى براى امام حسين (ع) در واقع، مكتب او را زنده نگاه