296در طى طريق مىتواند حوائج خودش را بر طرف نمايد، حج بر او واجب مىگردد. 1در قرآن كريم واژۀ استطاعت يك مرتبه در آيات مربوط به حج استعمال شده كه مىفرمايد: ( وَ لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطٰاعَ إِلَيْهِ سَبِيلاً.. .) 2 «...و حجّ بيت الله الحرام براى خدا بر عهده مردمى است كه بتوانند راهى به آن بيابند...».
علماء اهل سنت تفسيرهاى متفاوتى از «سبيل» ارائه كردهاند. اصل «سبيل» به معناى وصول [به مكه] است و به همين علت لفظ «سبيل» به «طريق» نيز اطلاق مىگردد. 3 بنابراين استطاعت سبيل همان امكان وصول به مقصد است. 4 «سبيل» در راه دور، نيازمند زاد و راحله مىباشد، بر خلاف «سبيل نزديك» كه نياز به زاد و راحله ندارد. به همين علت عدهاى سبيل را به معناى قدرت و تحمل طى طريق تفسير كردهاند. 5شافعى معتقد است: «مراد از استطاعت در كتاب و سنت و اجماع آن است كه مرد داراى زاد و راحله باشد تا او را در رفت و برگشت يارى نمايد. 6 در نگاه عكرمه، سبيل به معناى صحت بدن است. 7 در روايتى كه از رسول اكرم(ص) نقل شده: مراد از سبيل همان زاد و راحله است. 8
در كتب فريقين نيز رواياتى در بيان تعريف استطاعت بيان شده است. برخى اهل سنت از جابر بن عبدالله نقل كردهاند: «وقتى آيۀ فوق نازل شد، مردى بلند شد و سؤال كرد: يا رسول الله مراد از «سبيل» چيست؟ آن حضرت پاسخ دادند: منظور از استطاعت زاد و راحله است». 9 لازم به ذكر است همين روايت را انس نقل كرده و سند آن به شرط شيخين صحيح است. 10 در روايت ديگرى وارد شده: مراد از «سبيل به بيت» همان زاد و راحله هست. 11 نقل شده: مردى از رسول الله سوال كرد: چه چيزى باعث وجوب حج مىگردد؟ در پاسخ فرمودند: زاد و راحله! 12 اين روايت از جهت سند، حسن است؛ 13