98اشكال نشود كه اين آيه شريفه درباره افراد معينى است؛ زيرا همانگونه كه معروف است «عام بودن لفظ معتبر است، نه خصوص سبب». به همين دليل، مفسران و غير مفسران، از آيه شريفه استفاده عموم كردهاند و براى كسانىكه به سوى مرقد شريف رسول خدا(ص) آمدهاند، تلاوت آيه شريفه (وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً) را مستحب مىدانند و همراه با آن در پيشگاه خداوند استغفار نمايند.
تفسيرهايى كه در اختيار ماست و مناسكى كه علماى مذاهب تأليف كردهاند نيز نشان از همين معنا دارد. همه آنها صحت ادعاى استدلالِ به آيه شريفه را تأييد مىكنند.
چرا راه دور برويم، علامه «ابومحمد ابن قدامه حنبلى» صاحب «المغنى» كه ابنتيميه دربارهاش مىگويد: «پس از اوزاعى، فقيهى جامعتر از ابن قدامه نيامده است»، اين آيه شريفه را در «المغنى» 1 در خصوص چگونگى زيارت پيامبر اكرم(ص) آورده است و نظير اين مطلب، پيشتر بيان شد.
او درباره چگونگى زيارت مىگويد:
سپس نزد قبر مطهر (پيامبر) مىآيى، پشت را بر مىگردانى و مقابل وسط قبر او مىايستى و مىگويى:
«السلامُ عليكَ أيّها النبي و رحمة الله و بركاته. السّلام عليك يا نبي الله و خيرته مِنْ خَلْقِه...» تا آنكه پس از دعا و صلوات بر پيامبر، مىگويى: «
اللهمّ إنّك قُلتَ و قولُك الحقّ: