99( وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً )
وقَد اتيتُك مُستَغْفِراً مِنْ ذُنوبي مُستَشفعاً بِكَ إلى ربّي، فأسألك يا ربّ أنْ توجبَ لي المَغْفرةَ كَما أوجَبْتَها لِمَن أتاهُ في حياتِه. اللّهمّ اجْعَلهُ اوّل الشافعين، و أنجح السائلين، و أكرم الآخرين والأوّلين، برحمتك يا أرحم الراحمين». سپس در حق پدر و مادر و همه برادران مسلمانت دعا مىكنى.
در پاسخ به عثيمين كه گفته است: «زيرا رسول خدا رحلت كرده و زمان انجام اعمالش جز سه مورد، پايان پذيرفته است»، بايد گفت: رسول اكرم(ص) داراى كمالات و خصوصياتى است كه هيچكس آنها را ندارد. اين موضوع را ابنتيميه در كتاب خود «الصارم المسلول علي شاتم الرسول» كه بهترين كتاب اوست، ذكر كرده است. رسول خدا(ص) تا قيامت در اوج بلنداى شخصيت قرار دارد و اين ويژگى، در دين، مشخص و بديهى است و در كتابهايى چون «الخصائص»، «دلائل النبوّة» و «الشفاء» و شرحهاى آنها آمده است.
پيامبر اكرم(ص) فرمودهاند: «كسىكه مردم را به مسير هدايتى فرا بخواند، پاداش وى نظير پاداش پيروان آن است و اين كار اندكى از پاداش مردم نمىكاهد».
اين روايت را مسلم و ديگران نقل كردهاند. ازاينرو، تمام اعمالى كه از محمد(ص) سر مىزند، به دعوت كردن آن حضرت برمىگردد و ثواب آنها نيز به وى مىرسد و به طور قطع از آنها بهره مىبرد؛ بدون آنكه از پاداش امت چيزى بكاهد.