97التثريب» مى‌گويد: «اسناد اين روايت قابل قبول و مناسب است». ¹ و هيثمى در «مجمع الزوائد» گفته است: «بزّار، اين روايت را نقل كرده است و رجال سند آن، رجالِ روايت صحيح‌اند». ² سيوطى در «الخصائص» ³ آن را روايتى صحيح مى‌داند. سخن حافظ العراقى و هيثمى فقط نسبت به اسناد بزّار است وگرنه آن‌گونه كه حافظ، سيوطى و ديگران گفته‌اند اين روايت، حديثى صحيح است كه به تفصيل مطالبى درباره آن بيان خواهد شد.

4. استغفار پيامبر اكرم(ص) براى همه مؤمنان را دربرمى‌گيرد، چه آنان‌كه دوران حيات حضرت را درك كرده‌اند و چه كسانى كه حضور ايشان را درك نكرده‌اند.

خداى متعال فرموده است: ( وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنٰاتِ ) (محمد: 19) ، دستور به اين كار، خود نعمتى از جانب خداى متعال و يكى از ويژگى‌هاى سيد و سرورمان رسول اكرم(ص) است. بنابراين، از مطالب گذشته استفاده مى‌شود كه موارد سه‌گانه‌اى كه در آيه شريفه ( وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا ... ) آمده است، عبارتند از:

1. آمدن مردم به سوى او؛

2. استغفار نمودن مردم؛

3. استغفار پيامبر براى مؤمنين، در دوران حيات و پس از رحلت آن حضرت.