168دوشنبه و پنجشنبه بر من عرضه مىگردد، هر عمل نيكى را مشاهده كنم، خدا را سپاس مىگويم و هرگاه عمل ناشايستى را ملاحظه كنم براى شما (از پيشگاه خدا) آمرزش مىخواهم.
اين روايت، صحيح نيست؛ بلكه روايتى ساختگى، تركيبى و تحريف شده است و آن را ابراهيم احمرى در كتب خود آورده است، در حالىكه او فردى ضعيف است. چنانكه (شيخ) طوسى آن را در كتاب «فهرست» خود بيان داشته و گفته است: «ابراهيم احمرى، فردى ضعيف و در دين خود متهم است». پيش از شيخ طوسى، نجاشى و ديگران نيز همين سخن را درباره احمرى گفتهاند. مطالبى كه درباره وى نقل شده است، كافى به نظر مىرسد. در نتيجه، اين حديث با طرق ديگرش بىترديد صحيح است.
هرگاه برگفته حافظ عراقى در «تخريج احاديث الاحياء» 1 آگاهى يافتيد كه مىگويد:
اين روايت را بزار، از حديث عبدالله بن مسعود نقل كرده است و رجال سند آن، همان رجال روايت صحيحاند، با اين تفاوتكه عبدالمجيد بن ابوداود، هرچند مسلم از او نقل روايت كرده است، و ابن مَعين و نسايى وى را توثيق كردهاند؛ اما عده زيادى او را تضعيف نمودهاند. اين روايت را حارث بن ابواسامه در «مسندِ» خود، از حديث انس به همان نحو با اسنادى ضعيف نقل كرده است.
به چند دليل، در مخالفت با گفته حافظ عراقى، نگرانى به خود راه مدهيد.