167ابن عدى ¹ و حارث بن ابى‌اسامه روايت كرده‌اند چنان‌كه در كتاب «المغنى» ² آمده است و در سند اين روايت، خراش بن عبدالله وجود دارد.

حافظ احمد بن صديق در كتاب «الاكتفاء في تخريج احاديث الشفا» ³ درباره حديث ابوجعفر محمد بن على بن حسين مى‌گويد:

اين روايت را ابوجعفر طوسى در «امالى» خود از طريق ابراهيم بن اسحاق نهاوندى احمرى، از محمد بن عبدالمجيد و عبدالله بن صلت، از حنان بن سدير، از پدرش، از ابراهيم، از عبدالله بن حماد، از سدير، از ابوجعفر روايت كرده كه مى‌گويد: رسول خدا(ص) در جمع تعدادى از يارانش فرمودند:

إنّ مَقامى بَينَ أظهرِكم خَيرٌ لكم وَ إنّ مُفارقَتى اياكم خَيرٌ لَكُم

حضور من ميان شما برايتان خوب و جدايى‌ام از شما نيز، براى شما خوب خواهد بود.

جابر بن عبدالله بپا خاست و عرضه داشت: «اى رسول خدا! حضور شما برايمان خوب است، چگونه فقدان شما براى ما خوب خواهد بود؟» حضرت فرمودند:

اينكه حضور من در جمع شما براى شما خوب است به اين دليل است كه خداى عزّوجلّ مى‌فرمايد: «تا تو ميان آنان حضور داشته باشى، خداوند آنان را عذاب نخواهد كرد و آن‌گاه كه استغفار نمايند نيز، خداوند آنان را عذاب نمى‌كند»؛ (يعنى خداوند آنان را به وسيله شمشير، عذاب نخواهد كرد).

ولى جدايى من براى شما بدين دليل خوب است كه اعمال شما هر