60 حيث هي صفة، وإنّما تأتي ويأتي بعدها ما يترتّب عليها من صفات القهر والغلبة والربوبية والتملك والرحمة والشفقة والخلق والايجاد وغير ذلك من المعاني الّتي ليست فيها الجوارح الّتي تتعلق بالجسمية والجرمية. ¹

...همانا اين نصوص در قرآن وسنت به جهت اثبات صفتى از اين صفات مربوط به ذات كه صفات جوارح گويند ويا به جهت اخبار از آنها از آن جهت كه صفت است وارد نشده است، بلكه بعد از آن صفات صفاتى از قبيل قهر وغلبه وربوبيت وتملك ورحمت وشفقت وخلق وايجاد وديگر صفاتى آمده كه در معانى آن جوارحى كه مربوط به جسميت وجرميت است نمى‌باشد.

آن‌گاه براى ادعاى خود از باب مثال نمونه‌هايى را ذكر مى‌كند:

1. آيات استواى بر عرش

آيات استواى خداوند بر عرش در چند جاى قرآن آمده است.

الف) خداوند متعال مى‌فرمايد: ( الرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوىٰ ) ؛ «همان بخشنده‌اى كه بر عرش مسلّط است». (طه: 5)

ولى با ملاحظه ذيل آيه پى مى‌بريم كه مقصود از آيه ظاهر آن نيست.