87درميان نهاد:
«پس از تو مصيبتها و سختىهايى بود، اگر تو حاضر بودى دشوارىها زياد نمىشد
ما تو را از دست داديم، همچنانكه باران درشت از زمين گرفته شود. ياران تو با ما از در مكر درآمدند، گواه باش و از نظر دور مدار» 1
در حالى كه از شنيدن اين خطبۀ آتشين، زن و مرد به سختى گريان شده بودند، فاطمه عليها السلام اندكى بعد، انصار را مخاطب ساخت و گفت:
...اى جوانان، اى پشتيبانان دين، اى نگاهبانان اسلام، چرا در يارىام سستى مىكنيد؟ چرا به كمكم نمىشتابيد؟ چرا در حقّم كوتاهى مىكنيد؟ پدرم نگفت احترام مرد را به فرزندان او حفظ كنيد؟ چه زود فتنه به پا كرديد! چه شتاب زده پيروى هوى و