75وَأَنَا عَبْدُكَ الضَّعِيفُ الذَّلِيلُ الْحَقِيرُ الْمِسْكِينُ الْمُسْتَكِينُ، يٰا من بندۀ ناتوان خوار ناچيز مستمند بيچاره! اى إِلٰهي وَرَبِّي وَسَيِّدِي وَمَوْلاٰيَ، لِأَيّ‌ِ الْأُمُورِ إِلَيْكَ أَشْكُو، وَلِمٰا معبود و پروردگار و آقا و مولاى من آيا براى كداميك از گرفتاريهايم به تو شكايت كنم مِنْهٰا أَضِجُّ وَأَبْكِي، لِأَلِيمِ الْعَذٰابِ وَشِدَّتِهِ، أَمْ لِطُولِ الْبَلاٰءِ و براى كداميك از آنها شيون و گريه‌كنم، آيا براى عذاب دردناك و سخت يا براى بلاى طولانى وَمُدَّتِهِ، فَلَئِنْ صَيَّرْتَنِي لِلْعُقُوبٰاتِ مَعَ أَعْدٰائِكَ، وَجَمَعْتَ بَيْنِي و مديد پس اگر بنا شود مرا بخاطر كيفرهايم در زمرۀ دشمنانت اندازى و مرا با گرفتاران وَبَيْنَ أَهْلِ بَلاٰئِكَ، وَفَرَّقْتَ بَيْنِي وَبَيْنَ أَحِبّٰائِكَ وَأَوْلِيٰائِكَ، در بلا و عذابت در يكجا گردآورى و ميان من و دوستانت جدايى اندازى، گيرم فَهَبْنِي يٰا إِلٰهِي وَ رَبِّي، صَبَرْتُ عَلىٰ عَذٰابِكَ، فَكَيْفَ كه اى معبود و پروردگارم من بر عذاب تو صبر كنم اما چگونه أَصْبِرُ عَلىٰ فِرٰاقِكَ، وَهَبْنِي صَبَرْتُ عَلىٰ حَرِّ نٰارِكَ، بر دورى از تو طاقت آورم و گيرم كه اى معبود من حرارت آتشت را تحمل كنم فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلىٰ كَرٰامَتِكَ، أَمْ كَيْفَ أَسْكُنُ فِي النّٰارِ اما چگونه چشم پوشيدن از بزرگواريت را بر خود هموار سازم يا چگونه در ميان آتش بمانم وَرَجٰائِي عَفْوُكَ، فَبِعِزَّتِكَ يٰا سَيِّدِي وَمَوْلاٰيَ، اقْسِمُ صٰادِقاً، لَئِنْ با اينكه اميد عفو تو را دارم پس به عزتت سوگند اى آقا و مولاى من براستى سوگند مى‌خورم كه