76تَرَكْتَنِي نٰاطِقاً لَأَضِجَّنَّ إِلَيْكَ بَيْنَ أَهْلِهٰا ضَجِيجَ الْآمِلِينَ، اگر زبانم را در آنجا بازبگذارى حتماً در ميان دوزخيان شيون را بسويت سردهم شيون اشخاص آرزومند وَ لَأَصْرُخَنَّ إِلَيْكَ صُرٰاخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ، وَلَاَبْكِيَنَّ عَلَيْكَ بُكٰاءَ و مسلّماً چون فريادرس خواهان به درگاهت فرياد برآرم و قطعاً مانند عزيز گم‌گشتگان بر دورى تو گريه الْفٰاقِدِينَ، ولَأُنٰادِيَنَّكَ أَيْنَ كُنْتَ يٰا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ، يٰا غٰايَةَ آمٰالِ و زارى كنم و با صداى بلند تو را مى‌خوانم و مى‌گويم كجايى اى يار و نگهدار مؤمنان اى منتهاى آرمان الْعٰارِفِينَ، يٰا غِيٰاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ، يٰا حَبِيبَ قُلُوبِ الصّٰادِقِينَ، وَيٰا عارفان اى فريادرس درماندگان اى محبوب دل راستگويان و اى إِلٰهَ الْعٰالَمِينَ، أَ فَتُرٰاكَ سُبْحٰانَكَ يٰا إِلٰهِي وَبِحَمْدِكَ تَسْمَعُ فِيهٰا معبود عالميان آيا براستى چنان مى‌بينى اى منزه و معبودم كه به ستايشت مشغولم كه بشنوى در آن صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فِيهٰا بِمُخٰالَفَتِهِ، وَذٰاقَ طَعْمَ عَذٰابِهٰا آتش صداى بندۀ مسلمانى را كه در اثر مخالفتش در آنجا زندانى شده و مزۀ عذاب آتش را بِمَعْصِيَتِهِ، وَحُبِسَ بَيْنَ أَطْبٰاقِهٰا بَجُرْمِهِ وَ جَرِيرَتِهِ، وَ هُوَ يَضِجُّ به خاطر نافرمانيش چشيده و در ميان طبقات دوزخ به واسطۀ جرم و جنايتش گرفتار شده و در آن حال به درگاهت شيون كند إِلَيْكَ ضَجِيجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِكَ، وَيُنٰادِيكَ بِلِسٰانِ أَهْلِ تَوْحِيدِكَ، شيون شخصى كه آرزومند رحمت تو است و به زبان يگانه‌پرستان تو را فرياد زند وَيَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِرُبُوبِيَّتِكَ، يٰا مَوْلاٰيَ، فَكَيْفَ يَبْقىٰ فِي الْعَذٰابِ و به بنده پروريت متوسل گردد اى مولاى من پس چگونه در عذاب بماند