124
گرهگشايى
گشودن گره از كار گرفتاران، از برترين لذتهاى معنوى است. نشاندن نشاط و شادى در دل انسانها و زدودن رنج و مشقت از چهره دردمندان، بسيار سرورآفرين است. عارفان بر اين باورند كه راه انس با خدا، احسان به خلق است. اگر كسى بخواهد حال دعا داشته باشد و از ذكر و مناجات لذت ببرد، بايد براى خدا، در خدمت خلق باشد. 1
شيخ رجبعلى خياط(قدس سره) از عارفان معاصر سفارش مىكند:
«اگر مىخواهى به حقيقت توحيد راه پيدا كنى، به خلق خدا احسان كن.» 2
در سخنى ديگر مىگويد: «آنچه پس از انجام فرايض، حال بندگى خدا را در انسان ايجاد مىكند، نيكى به مردم است». 3
اميرمؤمنان على(ع) در حديث نعزى مىفرمايد:
همانا خدا را بندگانى است كه به آنان نعمتهاى ويژهاى مىدهد تا به سود مردمان به كار گيرند. پس تا هنگامى كه از آن ببخشند، نعمتها را در دست آنان باقى مىگذارد و چون