225
اَلْمُعْتَرَّ
1
و نيز آيۀ: فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْبٰائِسَ الْفَقِيرَ 2 دستور مىدهد كه چون حيوان قربانى ذبح شد و بر زمين افتاد، از آن بخوريد و به مستمندان و فقيران و گدايان بخورانيد.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىفرمايد: «إنّمٰا جَعَلَ اللّٰهُ هٰذٰا الأضْحٰى لِتَتَّسِعَ مَسٰاكِينَكُم مِنَ اللَّحْمِ فَأطْعِمُوهُمْ»؛ 3 «خداوند اين قربانى كردن را قرار داد تا مستمندان شما از گوشت آنها به حد كافى بهرهمند شوند، پس آنان را اطعام كنيد و از گوشت قربانى بخورانيد.»
به خاطر همين حكمت، تعدّد قربانى نيز مطلوب است چنانكه از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه 63 عدد شتر به عدد سالهاى مبارك عمرشان در منا با دست خود قربانى كردند و به على عليه السلام دستور دادند شتران ديگرى را قربانى كند تا به صد عدد برسد. 4 بارى همهساله ميليونها رأس دام (هزاران هزار گوسفند و گاو و شتر) در منا قربانى مىشود كه اين سرمايه كلان و ارزشمندى است براى اطعام گرسنگانى كه در سراسر جهان بسيارند و از كمبود غذا رنج مىبرند. اما با تأسف، بر اثر بىتوجهى و بىدرايتى متوليان و تحجّر و جمود روحانيان آن ديار، عمدۀ آنها سوزانده مىشود و در دل خاك دفن مىگردد كه خسارت آن و صحنۀ زنندۀ آن براى مسلمين قابل دفاع نيست. و چهرۀ اسلام را مخدوش مىكند، حال آن كه اگر با امكانات موجود عصر، اين قربانىها جمعآورى مىشد و بهشيوهاى بهداشتى و برنامهريزى شده به مصرف نيازمندان در سطح