154
آمَنُوا وَ اللّٰهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ
1
«سزاوارترين و نزديكترين مردم به ابراهيم كسانى هستند كه او را پيروى كردند و اين پيامبر (حضرت محمد صلى الله عليه و آله ) و آنانكه به او ايمان آوردهاند. و خداوند ياور مؤمنان است.»
و در جاى ديگر به ردّ گفتار اهل كتاب، كه آيين خود را حق مىپنداشتند، پرداخته و مىفرمايد:
وَ قٰالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصٰارىٰ تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرٰاهِيمَ حَنِيفاً وَ مٰا كٰانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
2
«و گفتند يهودى يا نصرانى باشيد تا هدايت شويد، بگو، بلكه به ملت ابراهيم و آيين حنيف او بگرويد و او از مشركان نبود.»
در اين آيات تأكيد بر اين مطلب است كه: تنها آيينى كه در راه مستقيم توحيد قرار دارد آيين ناب و خالص ابراهيم است و ديگر اديان حتّى يهوديت و نصرانيت در دام شرك گرفتار آمده و دستخوش خرافات شدهاند.
«بايد توجه داشت كه كلمۀ «حنيف» از مادۀ «حنف» (بر وزن انف) به معناى شخص يا چيزى است كه تمايل به سويى پيدا كند و در زبان قرآن به كسى گفته مىشود كه از آيين باطل زمان خود به سوى آيين حق تمايل كرده است. خداوند ابراهيم را به عنوان حنيف توصيف كرده؛ زيرا پردههاى تقليد و تعصب را دريد و در محيط و زمانى كه مردم غرق در بتپرستى بودند هرگز تسليم بت نشد و به مبارزه با آن پرداخت. اما از