155آنجا كه عربهاى بتپرست عصر جاهليت نيز خود را بر دين حنيف معرفى مىكردند! و اين سخن آنقدر شايع شده بود كه اهل كتاب آنها را «حنفا» مىگفتند و «حنيف» درست معنايى بر ضد معناى اصلى پيدا كرده بود و با بتپرستى در نظر آنها مرادف و هممعنا شده بود لذا خداوند پس از توصيف ابراهيم به عنوان حنيف، كلمۀ «مُسلِماً» و پس از آن جمله «و ما كان من المشركين» را آورد تا هرگونه احتمال ديگر در اينباره، منتفى گردد.» 1
ابراهيم و مبارزه با شرك
قهرمان توحيد، يكتنه در برابر شرك؛ با چهرههاى گوناگونش قيام كرد. مناظرههاى او با ستارهپرستان و احتجاجش با بتپرستان و در هم كوبيدن بتها و مناظره قاطع و استوار او با نمرود - كه دعوى خدايى داشت - در قرآن كريم به تفصيل آمده است وبرائت بنيانگذار آيين يكتاپرستى را از شرك و مشركان و اقطاب استكبارى به تصوير مىكشد و آنگاه كه خانۀ كعبه را با همدستى فرزندش اسماعيل بنا نهاد تا مطاف موحدان و قبلهگاه خدا پرستان باشد. باز هم سخن از طرد و نفى شرك و تطهير خانه توحيد از هر نوع دوگانه پرستى است:
وَ إِذْ بَوَّأْنٰا لِإِبْرٰاهِيمَ مَكٰانَ الْبَيْتِ أَنْ لاٰ تُشْرِكْ بِي شَيْئاً وَ طَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْقٰائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ
2
«و ياد آور هنگامى را كه جايگاه كعبه را براى ابراهيم مهيا ساختيم (و