112انگلستان، آن استعمار پير، در سايۀ سياست شوم «تفرقه انداز و حكومت كن» توانسته بود در رجب 1335ق بغداد را اشغال كند و سايۀ سياه و ستمگستر خويش را بر كشور عراق بگستراند.
امّا علما و فقهاى شيعه مگر مىتوانستند اين وضع خفّت بار را تحمّل كنند!؟ همانان كه وارث كتاب كمالآفرين كربلايند و روايتگران حديث حماسه و مرزبانان خون خدا، سيدالشهدا(ع) مىباشند.
آنان كه هر يك عمرى روايت «هيهات منّا الذّله» را از زبان پيشواى شهيدان(ع) در سر كوچه و بازار و بر روى منابر فرياد زده بودند، آخر چگونه مىتوانستند ذلّت زير بار كفّار رفتن را تاب آورند؟!
مرزبانان حماسۀ جاويد عاشورا دست به دست هم دادند تا جواب دندان شكنى به استعمار پير بدهند و عراق را از دست فرعون وقت نجات دهند.
علماى شيعه و در رأس آنها آيةالله محمدتقى شيرازى، معروف به ميرزاى دوم، شجاعانه پا پيش گذاشته و با رفتار و گفتار خويش حديث حرّيت و حركت را بر گوش جان مسلمانان قرائت كردند.
صحنههايى را در اين خصوص از زبان تاريخ بشنويم:
«در 4 شوّال 1338ق، هزاران نفر از مردم كربلا و