221دو كوه معروف«صفا و مروه»بود.
در شأن نزول اين آيه در بسيارى از رواياتى كه از طرق شيعه و اهل تسنن نقل شده مىخوانيم:كه در عصر جاهليت،مشركان بالاى كوه صفا،بتى به نام«اساف»و بر كوه «مروه»،بت ديگرى به نام«نائله»نصب كرده بودند و به هنگام«سعى»از اين دو كوه بالا مىرفتند و براى تبرك با دست خود آنها را مسح مىكردند.مسلمانان به دليل اين موضوع از سعى ميان صفا و مروه كراهت داشتند و تصور مىكردند اين يك عمل جاهلى است.هنگامى كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله به پيامبرى رسيد،عدهاى نزد ايشان آمدند و عرض كردند:«اى رسول خدا،سعىاى كه مردم در صفا و مروه مىكنند به واسطه اين دو بت است و اين موضوع از شعائر الهى نيست؛در اين موقع،خداوند متعال اين آيه شريفه را نازل فرمود و به آنها تفهيم كرد كه صفا و مروه از شعائر خداوند است و اگر مردم نادان،آنها را آلوده كردهاند،دليل آن نيست كه مسلمانان از سعى در ميان اين دو خوددارى كنند.
7.شعائر اللّٰه
پرسش:
«شَعٰائِرِ اللّٰهِ» يعنى چه؟
پاسخ: عبارت «شَعٰائِرِ اللّٰهِ» چهار بار در قرآن كريم آمده است،در يك آيه به صورت كلى مىفرمايد:
«ذٰلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعٰائِرَ اللّٰهِ فَإِنَّهٰا مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ»
1
اين است [فرايض خدا] و هر كس شعار خدا را بزرگ دارد در حقيقت،آن [حاكى] از پاكى دلهاست.