220شناس بزرگ معاصر مىگويد 1:
كوه صفا را از آن جهت به اين نام خواندهاند كه صفىاللّٰه،يعنى برگزيدۀ خدا، حضرت آدم،بر آن فرود آمد،و كوه مروه را از آن رو به اين نام ناميدهاند كه مرأة يعنى زن (و همسر حضرت آدم،حوا) بر آن فرود آمد.
خداوند متعال در آيه 158 سوره بقره مىفرمايد:
«إِنَّ الصَّفٰا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ...»
صفا و مروه از شعائر و نشانههاى خداست.
بنا بر اين كسانى كه حج خانه خدا و يا عمره انجام مىدهند مانعى ندارد گِرد آن دو طواف كنند؛[يعنى سعى نمايند،هرگز اعمال بىرويه مشركان كه بر آنها بتهايى نصب كرده بودند از موقعيت اين دو مكان مقدس نمىكاهد] و كسانى كه فرمان خدا را در انجام دادن كارهاى نيك،اطاعت كنند،خداوند در برابر عمل آنها شكرگزار و از افعال آنها آگاه است.
قبل از اسلام و همچنين مقارن با ظهور آن،مشركان و بتپرستان براى به جاى آوردن مناسك به مكه مىآمدند و مراسم حج كه اصل آن را از حضرت ابراهيم عليه السلام گرفته و با بسيارى از خرافات و شرك آميخته بودند،انجام مىدادند كه از جمله:
وقوف در عرفات،قربانى،طواف،لبيك گفتن،سعى بين صفا و مروه بود؛البته اين عمل با وضع خاصى صورت مىگرفت.اين اعمال البته به طور صحيح و اسلامى هنوز از مناسك حج محسوب مىشود.
با ظهور اسلام،پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله با اصلاح و تصفيهاى كه در رفتار آنها كرد،اصل حج و اعمال خالص را از اعمال شرك آلود زدود و آن را امضا فرمود و بر آن خرافات خط بطلان كشيد.از جمله اعمال و مناسكى كه مشركان انجام مىدادند،حركت بين