124نكته مهمتر از سخن ابن جوزى اينكه رسول خدا(ص) چه در مكه و چه در مدينه با برخى از غير مسلمانان سليمالنفس مانند نجاشى، ابوبرا، مَعْبَدبن ابى مَعْبَد خزاعى و ديگران، رابطه حسنه داشت و در پيشبرد اهداف مقدس خود از آنان استفاده مىكرد و اين گونه نبود كه با كفّار هيچ گونه ارتباطى نداشته باشد.
اسراء و معراج
از حوادث مهم سال دهم بعثت اسراء و معراج حضرت رسول است كه به گفته علامه مجلسى در بحارالانوار 289/18 هر دو در يك شب رخ داد. يعنى خداوند او را شبانه از مكه به بيتالمَقْدِس و از آنجا به آسمانها برد تا نشانههاى عظمت و قدرت حق را مشاهده كند. در آيه نخست سوره اسرا آمده است:
>سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بٰارَكْنٰا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيٰاتِنٰا<.
منزه است آن خدايى كه بنده خود را شبى از مسجدالحرام به مسجد الاقصى كه گرداگردش را بركت دادهايم سير داد تا برخى نشانههاى خود را به او نشان دهيم.
اين آيه به اسراء حضرت كه سير شبانه از مكه به بيتالمَقْدِس بوده است تصريح دارد و روايات متواتر از شيعه و سنى نيز صريح در اين است كه از آنجا خداوند پيامبر خود را به آسمانها عروج داد.
به گفته ابنسعد در طبقات 214/1 اسراء در شب هفدهم ماه ربيعالاول يك سال قبل از هجرت و معراج در شب هفدهم ماه رمضان