99به سراغ توبهكنندگان آمده و پيشاپيش آنها حركت نموده و ايشان را به سوى بهشت هدايت مىكند؛ 5. توجه آنها به خدا بيشتر مىگردد و تقاضاى تكميل نور و آمرزش كامل گناه خود مىكنند. 1
امام سجاد(ع) در مناجات خود با خالق متعال مىفرمايد:
إلهي انْتَ فَتَحْتَ لِعِبادِكَ باباً إِلَى عَفْوِكَ سَمَّيْتَهُ التَّوْبَةَ فَقُلْتَ: تُوبُوا إلَى اللهِ تَوْبَةً نَصُوحاً، فَما عُذْرُ مَنْ اغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ. 2
اى خداى من! تو آن كسى هستى كه درى به سوى عفوت براى بندگانت گشودى و نام آن را توبه نهادهاى و [در قرآن] فرمودهاى: به سوى خدا باز گرديد و توبه خالص كنيد، اكنون عذر كسانى كه از وارد شدن به اين در گشوده غافل گردند، چيست؟
در روايتى امام كاظم(ع) مىفرمايد:
أَحَبُّ الْعِبادِ إِلَى اللهِ تَعالَى الْمُفَتَّنُونَ التَّوّابُون. 3
محبوبترين بندگان در پيشگاه خدا، آنهايى هستند كه در فتنه [گناه] واقع شوند و بسيار توبه كنند.
از سوى ديگر، تأخير در توبه نكوهش شده و آن را نشانه غفلت و بىخبرى از قيامت دانستهاند. امام جواد(ع) مىفرمايد: