98گناهكار را دگرگون مىكند كه گويى گناهى نكرده است. امام باقر(ع) مىفرمايد: «
التَّائِبُ مِنَ الذَّنْبِ كَمَنْ لا ذَنْبَ لَهُ » 1؛ «توبهكننده از گناه مانند آن است كه گناهى نكرده است».
توبه حقيقى موجب پردهپوشى ونابودى آثار گناه مىگردد. امام صادق(ع) مىفرمايد: هنگامى كه بنده توبه حقيقى كرد، خداوند او را دوست مىدارد و در دنيا و آخرت گناهان او را مىپوشاند، هر چه از گناهان كه دو فرشتۀ موكل برايش نوشتهاند، پاك شده و از يادشان برود و به اعضاى بدن، وحى مىكند كه گناهان او را پنهان كنيد و به نقاط زمين - كه در آن مكان گناه كرده - فرمان مىدهد، گناهان او را پنهان كنيد.
فَيَلْقَى اللهَ حِينَ يَلْقَاهُ وَ لَيْسَ شَيْءٌ يَشْهَدُ عَلَيْهِ بِشَيْءٍ مِنَ الذُّنُوب. 2
پس توبهكننده با خدا ملاقات كند به گونهاى كه هيچ چيز نيست كه در پيشگاه خدا گواهى بدهد كه او چيزى از گناه را انجام داده است.
در آيه هشتم از سوره تحريم به پنج ثمره و نتيجه توبه حقيقى اشاره شده كه عبارتند از: 1. بخشودگى گناهان؛ 2. ورود در بهشت پر نعمت الهى؛ 3. رسوا نشدن در قيامت؛ 4. نور ايمان و عمل در قيامت