93گونه‌اى باشد كه در برابر سلطان عالم قرار گرفته و بداند او به اندازه‌اى كه سخط دارد، كريم و رحيم است و با اين حالت به درگاه پروردگار راز و نياز كند و از خدا بخواهد كه او را از درگاهش نراند.

در حديثى از امام سجاد عليه السلام آمده است كه آن حضرت بعد از احرام رنگ از رخسارش پريد، اصحاب علت آن را جويا شدند. امام عليه السلام اظهار داشت خوف دارم كه خداوند در پاسخ من بگويد: «لا لبيك».

«فَلَمَّا أَحْرَمَ وَ اسْتَوَتْ بِهِ رَاحِلَتَه اصْفَرَّ لَونُهُ وَ وَقَعَتْ عَلَيْهِ الرَّعْدَة وَ لَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُلَبّي فَقيلَ: أ لا تُلَبّي؟ فَقالَ: أَخشى أن يَقُولَ لي لاَ لَبَّيكَ وَ لاَ سَعْدَيكَ فَلَمَّا لَبّى خَرَّ مَغشيّاً عَلَيه...»؛ ¹«امام سجاد عليه السلام به حج رفت. چون احرام بست و بر مركب خويش قرار گرفت، رنگش زرد شد و به لرزه افتاد و نتوانست لبيك بگويد. كسى گفت: لبيك نمى‌گويى؟ فرمود: مى‌ترسم خداوند در پاسخ من بگويد: لا لبيك و لا سعديك! و چون لبيك گفت، بيهوش شد.» ²از سوى ديگر وجه تسميه هم همين است. اين واژه در لغت به معناى اجابت است. در حديثى از امام صادق عليه السلام هم به اين نكته اشاره شده است. از امام عليه السلام دربارۀ وجه تسميۀ تلبيه سؤال شد. امام عليه السلام فرمود:

«إجابَةٌ، أَجابَ مُوسىٰ رَبَّه» ³ ؛

«اين اجابت است، موسى هم پروردگارش را چنين جواب داد.»