129آهنگ قبر آن حضرت نمودند؛ تا اينكه حدود يكصد هزار زن، پيرامون قبر شريفش گرد آمده، به آن توسّل جستند و همگى باردار شدند و فرزند به دنيا آوردند. ¹بارى قبر مطهر امام حسين(ع)، زيارتگاه عموم مسلمانان و راز ماندگار قهرمانى و شعار پيوسته شهادت و كعبه آزادگان و انديشمندان شد؛ همان كسانى كه كاسه انديشه‌ها و آمالشان وارونه گشته، اوضاع و احوال به آنان پشت كرده و يا روزگار بر وفق مرادشان نمى‌چرخيد. اينان چنان بودند كه قبر حضرتش را، قبلگاه خود ساختند و با تكرار نام و يادش، خو گرفتند و هدف و مرامش را گرامى داشتند. از جملۀ اين افراد، مصعب بن زبير، سليمان بن صرد خزاعى و قبل از آنها، عبدالله بن حرّجعفى، مختار [بن ابوعبيده] ثقفى و گروه زياد ديگرى كمى بعد از واقعۀ عاشورا كه در سال 61 هجرى اتفاق افتاد، بودند.

ب) تشويق شيعيان از سوى امامان معصوم: جهت زيارت حائر و دعا در آنجا

امامان معصوم(عليهم السلام) از زمان امام سجّاد، حضرت على بن الحسين(ع) به بعد، شيعيان و دوستان خود را، نسبت به زيارت حائر و دعا در آن محيط مقدس، تشويق مى‌كردند و به آنها جهت انجام اين كار، جرئت و جسارت مى‌دادند. لذا هرچه فشار و جلوگيرى دستگاه بنى‌اميّه بيشتر مى‌شد، تشويق و تشجيع امامان معصوم(عليهم السلام) نيز در خصوص زيارت و ثواب فراوان و پاداش بى‌شمار آن نزد پروردگار متعال، فزونى مى‌يافت. و چنان بود كه اين دو قدرت؛ يعنى قدرت سياسى بنى اميّه و قدرت دينى امامان معصوم(عليهم السلام)، همواره رو در روى يكديگر، مبارزه و پيكار مى‌كردند و سرانجام، پيروزى از آنِ قدرت دينى در شكستن اسباب و وسايل جلوگيرى بود كه در نتيجۀ