130تأثير فعّال دين، در دل و جان مردم به دست آمد. اين انگيزه و علاقه پيوسته نسبت به زيارت حائر، به مثابۀ مقاومتى فعال، در برابر جلوگيرى و ممانعت از آن (زيارت) به شمار مىرفت و بالاخره شيعه در نتيجۀ اين مقاومت، بر بزرگترين قدرت ترور و وحشت كه تاريخ تا آن زمان به خود ديده بود، فائق آمد.
محافل و مجالس امامان معصوم(عليهم السلام)، هيچگاه از ياد شهيد و فضائل شهادت و لعن و نفرين بر قاتلان شهيد، خالى نبود. در اين خصوص روايت قدّامۀ بن زائدۀ ثقفى از امام سجّاد(ع)، در فصلهاى سابق از نظر گذشت. امام باقر(ع) نيز در قضيّۀ شهادت و تشويق به زيارت شهيدان، همچون پدر بزرگوارشان عمل مىكردند و سختىهاى زيارت را آسان مىشمردند و مىفرمودند: ثواب زيارت امام حسين(ع)، به ميزان خوف و بيم از آن است.
از جمله رواياتى كه در اين خصوص از آن حضرت نقل شده، روايتى طولانى است كه محمّد بن مسلم، از آن حضرت نقل كرده و گفته است:
امام باقر(ع) به من فرمود: آيا به زيارت قبر امام حسين(ع)، مىروى؟ عرض كردم: آرى، با ترس و بيم. حضرت فرمود: حتى اگر از اين، سختتر هم باشد، پاداش زيارت به ميزان ترس و بيم آن است و هر زائرى كه در زيارت امام حسين(ع)، بيمناك شود، خداى متعال او را از خوف و هراس روز قيامت - روزى كه مردم در برابر عظمت پروردگار جهانيان به پا مىخيزند - ايمن مىسازد و با مغفرت و آمرزش از زيارت باز مىگردد و فرشتگان، به او سلام مىدهند... 1سپس امام باقر(ع)، به شمارش پاداش زائر امام حسين(ع) در هر قدم كه بر مىدارد، مىپردازد.
در روايت سدير صيرفى كه از صرّافان بزرگ و بازرگانان كوفه در آن زمان بوده،