49(د.110ق) و حمادبن ابى سليمان(د.120ق) و ابن شبرمه(د.144ق) و ابن ابى ليلى (د.148ق) و ابوحنيفه (د.105ق) به «رأى» و درايت و اجتهاد در مسائل گرايش داشتند. به ويژه ابوحنيفه نماد اصحاب رأى در تاريخ فقه است. او در مواجهه با آراى صحابه، اتفاق آنان را حجت مىشمرد و در صورت اختلاف، خود را در