72

8. تقيه و نفاق

گاهى مى‌گويند: شيعه به تقيه عقيده دارد و تقيه نفاق است! ¹كسانى كه دربارۀ تقيه چنين مى‌انديشند كه تقيه نفاق است، با قرآن مخالفت و يك اصل قرآنى را انكار كرده‌اند و حكم مخالفت با قرآن روشن است.

تقيه روشى است كه قرآن به مسلمانان آموخته، چنان‌كه دربارۀ مؤمن آل فرعون و برخى از مؤمنان مبارز و مجاهد صدر اسلام دستور تقيه داده است:

«وَ قٰالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمٰانَهُ أَ تَقْتُلُونَ ...» ²؛ مرد مؤمنى از آل فرعون كه ايمان خود را پنهان مى‌داشت، گفت: آيا مى‌خواهيد مردى را بكشيد كه مى‌گويد: پروردگار من (اللّٰه) است.

اگر تقيه نفاق باشد، قرآن به مسلمانان توصيه نمى‌كند كه براى حفظ جان و ايمان تقيه نمايند. قرآن كريم مى‌فرمايد: «إِلاّٰ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقٰاةً» ³؛ يعنى مگر آن كه «براى حفظ از شرّ و گزند آنان» اين آيه دربارۀ تقيه و حفظ جان از دست كفار مى‌باشد.

هر كسى كه به مفاهيم و واژه‌هاى قرآنى آشنايى داشته