71 اَلْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفٰاقِ لاٰ تَعْلَمُهُمْ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ سَنُعَذِّبُهُمْ مَرَّتَيْنِ * وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صٰالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللّٰهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللّٰهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ» ¹ ؛ و از باديه‌نشينان پيرامونتان كسانى منافق‌اند و نيز برخى از مردم مدينه پيوسته بر نفاق، خو كرده‌اند، تو آنان را نمى‌شناسى، ما آنان را مى‌شناسيم، بزودى آنان را دوبار عذاب مى‌كنيم.

سپس به عذابى بزرگ بازگردانده مى‌شوند. و گروهى ديگر به گناهان خود اعتراف كرده و كارى نيك و شايسته را با كارى ناشايسته آميخته‌اند. اميد است كه خداوند بر آنان بازگردد و توبۀ آنان را بپذيرد كه خدا آمرزنده و مهربان است.

بنابراين به صراحت آيات قرآن، اطرافيان پيامبر صلى الله عليه و آله متفاوت بوده‌اند. برخى ترسو، متمايل به منافع دنيوى و برخى شجاع، از جان گذشته، ايثارگر و فداكار و... از اين رو سخن ابن تيميه مخالف قرآن و نظر شيعه موافق قرآن است. پس آيا عقيدۀ شيعه كفر است كه موافق قرآن است يا عقيدۀ ابن تيميه كه مخالف قرآن است؟!