52مدينه بود، براى نجات آنان خطاب به فرماندۀ لشكر به نام «ساريه» مى‌گويد: الجبل الجبل ¹، چگونه شخصى كه در مدينه است و فرسنگ‌ها فاصله دارد، لشكر اسلام را ديده و از آنجا براى نجات آنان فرماندهى نموده و آنان را به سوى كوه فرا مى‌خواند؟! همچنين دربارۀ عمر مى‌گويند:

«عمر بن خطاب محدّث است؛ يعنى فرشتگان با او سخن گفته و الهام مى‌كنند: قد كان فى الأمم قبلكم محدّثون؛ فان يكن فى امتى أحد فانّ عمر بن خطاب منهم.» ²4. غلوّ درباره صحابه؛ به اعتقاد آنان، هر كس پيامبر را يك لحظه ديده باشد و به حضرت ايمان آورده تا ابد از نقد و انتقاد برىّ و پاك مى‌باشد و هر كس بر خلاف اين نظر عمل كند، از دايرۀ اسلام بيرون است؟ آيا اين باور غلو نيست؟ آيا پنداشتن افرادى كه به صراحت قرآن و تاريخ مرتكب گناه و اشتباه شدند، در حدّ يك انسان معصوم، غلوّ نيست؟! آيا اين سخن ابن تيميّه غلوّ نيست كه مى‌گويد:

«اگر كسى اصحاب را به صفت بخل، ترس، كم عقلى و عدم زهد توصيف كند، استحقاق تعزير دارد.» ³