151زمينههايى براى شكاف و اختلاف است كه همواره در جامعۀ مهاجر و انصار وجود داشته و وحى الهى پيوسته در صدد پر كردن اين شكافها و از بين بردن زمينههاى اختلاف بوده است.
اين ماجرا(اعتراض انصار بر رفتار پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله و سلَّم در تقسيم غنايم و ترجيح قريش بر آنها) يك بار ديگر در غزوۀ حنين تكرار شد؛ زيرا پيامبرصلَّى اللّٰه عليه و آله وسلَّم غنايم فراوانى را به ابوسفيان و امثال او داد. اين رفتار پيامبر مايۀ ناراحتى انصار شد. پيامبر گرامى از طريق مذاكره و دلجويى، كدورت آنان را برطرف كرد و فرمود:
«اى گروه انصار، چرا از مختصر مالى كه به قريش دادم تا آنها در اسلام استوار گردند و شماها را به اسلام خود واگذار نمودم؛ دلگير شديد؟ آيا راضى نيستيد كه ديگران شتر و گوسفند ببرند و شما پيامبر را همراه خود ببريد؟ به خدا سوگند اگر همۀ مردم به راهى بروند و انصار به راه ديگر، من راه انصار را انتخاب مىكنم». سپس براى انصار و فرزندان انصار طلب رحمت نمود.
سخنان پيامبر،