183و از جملۀ امامان دوازدهگانۀ شيعه مىباشد. 1
8 . شهاب الدين ابوالفلاح بن احمد العسكرى الحنبلى معروف به ابن عماد:
ابوجعفر محمد الباقر بن على بن الحسين بن على بن ابىطالب(عليهم السلام) از دانشمندان مدينه بود و بسيارى چون ابوسعيد خُدرى و جابر از او روايت كردهاند. او را باقر مىناميدند، زيرا علم را شكافته بود، اصل آن را مىشناخت و با ناپيداى آن آشنا بود و هم او بود كه دامنۀ دانش را گسترش داد. 2
9. ابن صباغ مالكى مىگويد: محمد بن على بن الحسين(ع) با وجود علم و فضل و بزرگوارى و رياست و امامت، اهل جود و بخشش به خاص و عام بود. او مشهور به احسان و كرم بر همگان بود.
او با كثرت عيال و متوسط الحال بودن در مال، معروف به فضل و احسان بود. 3
10. محمد ابوزهره به گونهاى ديگر به ستايش امام(ع) پرداخته و مىنويسد: محمد فرزند زين العابدين، وارث او در امامت، علم و نيل به هدايت بود و لذا مورد توجه علماى كشورهاى اسلامى بود. هيچ كس به زيارت مدينه نمىآمد مگر آن كه وارد خانۀ او شده و از آن حضرت علم فرا مىگرفت. 4