182ابوجعفر محمد بن على(ع) در برگيرندۀ دانش، رفتار نيكو، بزرگ منشى، انسانيت، راستگويى و متانت در رفتار بود و شايستگى جانشينى رسول خدا(ص) را داشت. او كسى بود كه علم را شكافت و با پنهان و آشكارش آشنا شد. او پيشوا، مجتهد، تالى كتاب خدا و بلندمرتبه بود، به او نيز ارادت داريم چرا كه صفات كمال را در او يافته‌ايم. ¹

5. قاضى محمد احمد كنعان:

ابوجعفر الباقر(ع) از تابعين ارجمند است و يكى از بزرگان علمى است كه برجستگى بسيارى از نظر رفتار، بزرگ منشى و شرف دارد. او يكى از پيشوايان دوازده‌گانۀ شيعه است كه هيچ بزرگى در ارجمندى به او نمى‌رسد و بسيار فراتر از آن‌چه در گسترۀ وهم و خيال بگنجد، جايگاه دارد. ²

6. خيرالدين زركلى:

ابوجعفر الباقر(ع) پنجمين امام از پيشوايان دوازده‌گانۀ اماميه است. او مردى پارسا و عابد بود و آرا و اقوال بسيارى از وى در زمينۀ تفسير قرآن و ديگر علوم در دست است. ³

7. ابن كثير:

او محمد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب ابوجعفر الباقر(عليهم السلام) است كه از تابعين ارجمند و بسيار بلندمرتبه است و يكى از شخصيت‌هاى برجستۀ امت اسلامى در دانش و بزرگى به شمار مى‌آيد