134چايى، قورى، استكان، ذغال، قليان، تنباكو، چپق، بادبزن، پتو يا چادر شب، لحاف و متكا، كوزۀ آب و چند دست لباس و ديگر وسايل مورد نياز روزانه را برايش حاضر و آماده مىكردند و مقدارى نيز «تفتى» ( tafti) و كلوچه 1 برايش مىگذاشتند.» 2در سالهاى دور، تهيّۀ وسايل سفر و فراهم كردن توشۀ راه، براى اهالى سيرجان چندان آسان نبود: «بنابراين خانمهاى خانه در اين گونه مواقع وظيفۀ سنگينترى برعهده داشتند. آنان مىبايست نان خشكۀ آبى و نان چرب شيرين و قهوۀ قوّتو را، در منزل تهيّه