133زيرا برداشتن اقلام غير ضرورى، موجب سنگينى بار مسافر مىشد، ضمن آنكه مىتوانستند برخى از اقلام را در طول سفر، تهيه كنند.
«در سالهاى دور، اگر افرادى از اهالى قزوين مىخواستند به مكّۀ مكرمه بروند، يك سال و اگر به كربلاى معلّى مىرفتند، ده ماه و اگر قصد زيارت حضرت امام رضا(ع) را داشتند، سه ماه طول مىكشيد. آنها ابتدا غذاى لازم را براى مدت ده روز يا بيشتر آماده مىكردند، اين غذا عبارت بود از: قند، لپه، لوبياو برنج كه پاك كردن آن برعهدۀ اعضاى خانوادۀ زائر بود.» 1در ورزنه، كه در كوهپايۀ اصفهان است: «قبل از حركت زائر، اسباب سفر او را فراهم مىساختند كه عبارت بود از: نان، روغن، قند، چاى، رختخواب، چراغ پريموس، آفتابه، نمك، فلفل، قورى، استكان، كاسه و قابلمه كه آنها را در خورجين مركب سوارى مىگذاشتند.» 2در بستك فارس كه از توابع بندرعباس محسوب مىشود: «براى زائر خانۀ خدا مقدار چند مَن 3 نان مىپختند و در حمايل 4 مىگذاشتند و بقيۀ وسايل؛ مثل