147است 1 و در اصطلاح شرع و متشرّعه، به معناى پرستش موجودى است كه به عنوان خالق يا مدبّر جهان و مؤثّر در سرنوشت انسان، شناخته مىشود. 2ثانياً: اگر توسل به انبيا و اوليا عبادت باشد، نبايد بين حيات و مرگ آنان تفاوت و