148فرقى وجود ميداشت و بايد در هر دو صورت، عبادت محسوب مىگرديد، در حالى كه بزرگان اهلسنّت، توسل در حال حيات را قبول دارند و آن را مشروع و مخالف با توحيد نمىدانند. (به زودى به مواردى از آنها اشاره خواهد شد.)
تمام سخن وهابيت اين است كه مسلمانان نبايد مظاهر و نشانههايى كه حكايت از توجه، احترام، تعظيم و غير آن دارد را براى غير خدا انجام دهند، همچون ساخت بارگاه براى قبور، روشنكردن چراغ در آنجا، نماز خواندن و تبرّك جستن نزد قبور؛ زيرا به اعتقاد آنان اين موارد يا شرك يا منتهى به شرك و يا بدعت است.
اساس حرف آنان همين نكته است كه مىگويند: مردگان، حتى پيامبر اسلام(ص)پس از مرگ،