125
بيمارى حكيم
ادواردو به مغازه برگشت، نزديك ظهر بود، گرسنه بود، اگر حكيم نمى‌آمد مجبور بود به طباخى برودو غذايى بخورد، در اين موقع دخترى جوان وارد مغازه شد.
- سلام.
ادواردو سرش را بلندكرد، صدا براى او آشنا بود، خيلى آشنا، صداى غاده بود، اين را مطمئن بود. دختر جوان نقاب بر چهره داشت، صدايش مى‌لرزيد.
- عجله كنيد، حال پدرم خوب نيست.
ادواردو مى‌خواست مطمئن شود، براى همين پرسيد:
- شما غاده هستيد، دختر حكيم؟
- بله خودم هستم، خونۀ ما رو كه بلديد؟ من مى‌رم شما هم بياييد، عجله كنيد!
غاده اين را گفت و رفت. ادواردو قفل بزرگ را برداشت و در مغازه را قفل كرد و با سرعت به طرف محلۀ صالحيه رفت، به خانۀ حكيم رسيد. غاده جلوى