126در منتظر بود، هردو وارد خانه شدند. حكيم در بستر دراز كشيده بود، ادواردو كنارش نشست.
- سلام استاد.
- عليكم السلام
- چى شده حالتون خوب نيست؟
- چيزى نيست.
حكيم به غاده اشاره كرد.
- دخترم اگه ممكنه ما رو تنها بذار!
- چشم پدر.
حكيم نيم خيز شد، سرفه مى‌كرد، ادواردو را نگاه كرد و گفت:
- خوبى پسرم؟
- نه!
- چرا؟
- شما كه به اين حال و روز باشيد...
- ناراحت نباش، مريضى براى همه هست، منم يه آدمم، مگه اطبا نبايد خودشون مريض بشن؟
- چرا ولى...
- ولى نداره، ادواردو بازار چه خبر؟
- خبراى داغ!
- اتفاقى افتاده؟