250
بقعۀ رأسالحسين
رأسالحسين به روايتى در مصر است. بقعۀ مباركۀ آن، سه در دارد، يكى از آن درها به جامع باز مىشود كه از آنجا به جامع مىروند و درب سيّم در سمت بقعه است، به مسجد كوچكى وارد مىشوند و از زاويۀ سمت غربى مسجد به بقعۀ شريفه مىروند. 1 ضريح رأسالحسين در وسط بقعه است و ديوارهاى بقعه را سنگ نشاندهاند و اين دو شعر را در بالاى درب بقعۀ مباركه نوشتهاند: يا أهْلَ بَيْتِ رسولالله حُبُّكم
و در يمين و يسار محراب بقعۀ مباركه، اين حديث و اين آيه را نوشتهاند: « أحبُّ أهل بَيْتى الىّ الحَسَنُ والْحُسَيْن »، « قُلْ لا اسْئلكُمْ عَلَيْهِ اجْراً الّا المَوَدّةَ فى الْقُرْبى» 3 و از بقعۀ مباركه درى به جامع است كه در طول جامع نه ستون و در عرضش پنج ستون واقع است كه من حيثالمجموع چهل و پنج ستون دارد و تمام آن سنگ مرمر است و يكپارچه و اين جامع بزرگ را اسماعيلپاشا تجديد عمارت نموده.
باغ ملتى
باغ ملتى بسيار وسيع است و در ميان آن درياچۀ عظيمى است كه واپور كوچك در ميان آن حركت مىكند و اطراف باغ از جوانب اربعه ديوارى از شباك آهن دارد و فضاى باغ را باغچهبندىها كردهاند و همۀ باغچهها سبز و خرم است و در اطراف باغچهها صندلىهاى آهنين خوبى گذاشتهاند كه عدد آنها بسيار است و مرد و زن در بالاى آنها، ليلاً و نهاراً، جلوس مىكنند و كوه مصنوعى در اين باغ ساختهاند كه چشمۀ آب از وسط آن كوه به طور مصنوعى، كه در ظاهر مانند طبيعى به نظر مىآيد، جارى است؛ زير اين كوه خالى است كه آب از ميان آن مىگذرد و بسيار باصفا و طراوت و منقَّح است و اين باغ، ابواب متعدده