409
شهادت مظلومانۀ حضرت زهرا عليها السلام
حضرت زهرا پس از رحلت پدر بزرگوارش، سختى‌ها و مصيبت هاى بسيارى را ديد و آزارهاى جسمى و روحى، او را رنجور و بيمار و بسترى ساخت. خانۀ فاطمه عليها السلام پايگاه كسانى بود كه مخالف خلافت غاصبانه و وفادار به توصيه هاى پيامبر دربارۀ امامت بودند. در پى ظلمى كه به اهل بيت و حضرت على عليه السلام كردند و آن حضرت را از حق مسلم خويش (خلافت) محروم ساختند و به دنبال ستمى كه بر شخص حضرت فاطمه عليها السلام وارد كردند و با هجوم به خانه اش به او آسيب رساندند و فدك را از او غصب كردند، پيوسته در فراق پدر مى‌سوخت و بر مظلوميت شوهر و غربت اسلام و تنهايى خويش مى‌گريست و گريۀ او سلاحى براى مبارزۀ سرد با غاصبان و ظالمان بود و اشك‌هاى او افشاگر ظلم هايى بود كه بر خاندان پيامبر، به ويژه تنها دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله كه سرور زنان عالم بود، محسوب مى‌شد. اين دوران تلخ 75 روز و به نقلى 95 روز طول كشيد و سرانجام اين بانوى بزرگ در بستر بيمارى افتاد، رفته رفته ضعيف تر شد و مظلومانه به شهادت رسيد. شهادت او در 13 جمادى الاولى يا 3 جمادى الثانيه از سال يازدهم هجرت بود. او هنگام شهادت هيجده ساله بود. طبق وصيت وى، او را شبانه و مخفيانه غسل دادند و به خاك سپردند. محل دفن او دقيقاً معلوم نيست. پنهانى قبر حضرتش علاوه بر نشانۀ مظلوميتى مضاعف براى وى، شاهدى ديگر بر ظلم و ستم ديگران بر او بود و با اين وصيت مى‌خواست نارضايتى خود را از دست آنان آشكار سازد تا نتوانند حتى از جسم مجروح و شهادت مظلومانه و قبر مطهرش هم سوء استفاده كنند. درود بر او كه كوثرِ پيوسته جوشان و جارى رسول خدا و فيض الهى در بستر تاريخ است و كمالات و فضايلش، اسوۀ همۀ بانوان جهان. 1قبر حضرت زهرا عليها السلام
دربارۀ محل دقيق قبر حضرت زهرا عليها السلام و اين‌كه آيا در خانۀ خود مدفون شده يا در بقيع، نمى‌توان با قاطعيت اظهار نظر كرد. شواهدى وجود دارد كه نشان مى‌دهد آن حضرت در بقيع مدفون گرديده است. همان‌گونه كه شواهدى حكايت از آن مى‌كند كه در خانۀ خود، كه اكنون در حجرۀ شريفه قرار دارد، دفن شده است. در حالى كه اهل تسنن از قديم الايام محل دفن حضرت را در بقيع دانسته‌اند.
دفن حضرت را در خانه‌اش در حدّ يك احتمال مطرح نموده‌اند. در احاديث امامان شيعه بيش‌تر محل دفن، خانۀ خود حضرت معرفى شده است. در محفلى كه امام جعفر صادق عليه السلام و نيز عيسى‌بن موسى