354طلب كنيد، آنگاه در مراسم و مناسك حج خواسته‌ها را عطا مى‌كند. در آنجا سخن از طلب نيست سخن از عطاست. آنجا نمى‌گويد از من بخواه بلكه خواسته‌ها را عطا مى‌كند. گرچه خواسته و عطايش به هم آميخته شده و هر مرتبه‌اى از عطا خواسته‌اى را به همراه دارد.
او كسى است كه، فراوانى بخشش و عطاى او جز برجود و كرم وى نيفزايد: «وَ لاٰتَزيٖدُهُ كَثْرَةُ الْعَطَاءِ إَلاّٰ جُودَاً وَ كَرَمَاً» 1.
انسان هر چه از خداوند متعال دريافت كند تشنه‌تر مى‌شود، ابتداء نمى‌داند از خدا چه بخواهد، چون نمى‌داند كه در دستگاه خداوند چه هست وقتى رُخى نشان داد و چيزهايى را از پشت پرده ديد، سؤال توليد مى‌شود ودرخواست ظهور مى‌كند. هر مرحله‌اى از عطا و بخشش، مرتبه‌اى از درخواست است و خواهش انسان را زنده مى‌كند. و آدمى با درخواست و خواهش مرحلۀ تازه ترى را از خداوند متعال درخواست و دريافت مى‌كند، وقتى مرحلۀ بالاترى را دريافت كرد، عطش او بيشتر مى‌شود و چيزى طلب مى‌كند. 2ضيوف الرحمان
حج، ضيافت خداوند است و حاجيان همانند روزه داران مهمانان خداى رحمانند امام صادق عليه السلام مى‌فرمايند:
«إِنَّ ضَيْفَ اللّٰهِ عَزَّوَجَلَّ رَجُلٌ حَجَّ وَ اعْتَمَرَ فَهُوَ ضَيْفُ اللّٰهِ حَتَّى يَرْجِعَ إَلىٰ مَنْزِلِهِ 3؛ همانا ميهمان خداى عز و جل، كسى است كه حج و عمره به جاى آورد، او تا زمانى كه به منزلش باز گردد، ميهمان خداست.»
وقتى از امام صادق عليه السلام سئوال شد چرا روزه در ايام تشريق براى حاجيان حرام است؟ فرمود: چون كه اين گروه، زوّار خدا در ميهمانى اويند و سزاوار نيست كه ميهمان، نزد كسى كه به زيارتش رفته و او را ميهمان كرده است، روزه بگيرد. 4و راستى چه افتخارى برتر از اين كه خداوند به خليلش ابراهيم عليه السلام دستور مى‌دهد كه پس از مهيا نمودن كعبه، عاشقان كعبه را به سوى آن دعوت نمايد. «وَ أَذِّنْ فِي النّٰاسِ بِالْحَجِّ» 5 و مردمان را به حج فراخوان.