243كعبه را طواف كند ولى او به پاس احترام پيامبر از طواف خانۀ خدا امتناع ورزيد. كارى كه قريش كرد، اين بود كه، از بازگشت عثمان جلوگيرى نمودند و شايد نظرشان اين بود كه، در اين مدت راه حلى پيدا كنند. 1بيعت رضوان
بر اثر تأخير نمايندۀ پيامبراسلام صلى الله عليه و آله ، اضطراب و هيجان عجيبى در ميان مسلمانان پديد آمد، وقتى خبر قتل عثمان انتشار يافت، اين بار مسلمانان به جوش و خروش افتاده، آمادۀ انتقام شدند.
پيامبر صلى الله عليه و آله نيز براى تحكيم اراده و تحريك احساسات پاك آنها، رو به مسلمانان كرده و چنين گفتند: تا كار را يكسره نكنم، از اينجا نمى روم، در اين لحظه كه خطر نزديك بود و مسلمانان با ساز و برگ جنگى بيرون آمده بودند، پيامبر صلى الله عليه و آله تصميم گرفت پيمان خود را با مسلمانان تجديد كند. از اين رو، براى تجديد پيمان زير سايۀ درختى نشسته و تمام ياران او دست وى را به عنوان بيعت و پيمان وفادارى فشردند و سوگند ياد كردند كه تا آخرين نفس از حريم آيين پاك اسلام دفاع كنند. اين رويداد، همان بيعت رضوان است. با مراجعت «عثمان بن عفان» براى بار پنجم «سهيل بن عمرو» با دستورات مخصوصى از جانب قريش مأمور شد كه غائله را تحت يك قرارداد خاصى خاتمه دهد.
«سهيل بن عمرو» با بيان مقدمه‌اى گفت: نظر سران قريش اين است كه شما امسال از اين نقطه به مدينه بازگرديد و انجام مراسم عمره را به سال آينده موكول كنيد. مسلمانان مى‌توانند سال آينده مانند تمام طوائف عرب در مراسم شركت كنند، مشروط بر اينكه بيش از سه روز در مكه نمانند و سلاحى جز سلاح مسافر همراه نداشته باشند، براساس مذاكرات مقرر گرديد قرار داد كلى و وسيعى ميان مسلمانان و قريش بسته شود.
آغاز پيمان صلح
پيامبر به على عليه السلام فرمود: بنويس بسم اللّٰه الرحمن الرحيم. سهيل گفت: من با اين جمله آشنايى ندارم، «رحمن» و «رحيم» را نمى‌شناسم، بنويس: بسمك اللهم، يعنى به نام تو اى خداوند.
پيامبر موافقت كرد به ترتيبى كه سهيل مى‌گويد، نوشته شود و على نيز آن را نوشت، سپس پيامبر به على دستور داد بنويسد. هذا ما صالح عليه محمّد رسول اللّٰه (يعنى اين پيمانى است كه محمّد پيامبر خدا با سهيل نمايندۀ قريش بست)، سهيل گفت: ما رسالت و نبوت تو را به رسميت نمى‌شناسيم، اگر معترف به رسالت و نبوت تو بوديم هرگز با تو از در جنگ وارد نمى‌شديم. بايد نام