149لبيك گفتن در حال احرام نيز به اين معناست كه خدايا! من هر چه كه حق است به آن گويا هستم و از هر چه كه باطل است زبانم را مى‌بندم، لبيك گفتن تطهير زبان است از هر چه كه معصيت است.

راز لبيك گفتن اين است كه خدايا از اين لحظه متعهد مى‌شوم هر چه را كه طاعت تو است بر زبان جارى كنم و از هر چه كه معصيت است زبانم را ببندم. شهادت دروغ، معصيت است، انسان محرم و حج گزار هرگز شهادت دروغ نمى‌دهد، غيبت نمى‌كند، دروغ نمى‌گويد، تهمت نمى‌زند، كسى را با زبان مسخره نمى‌كند و در هنگام داد و ستد خلاف نمى‌گويد، زبان زائر بيت اللّٰه، زبان طاهر است. ¹سِرّ لبيك گفتن، زبان به اطاعت گشودن و براى هميشه از معصيت بستن است، آن هم نه تنها در محدودۀ محور حج و عمره كه براى هميشه. ²امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد:

«اِذا اكتَسَبَ الرَّجُلُ مٰالاً مِن غَيرِ حِلَّةٍ ثُمَّ حَجَّ فَلَبّىٰ نودِيَ لاٰ لَبَّيْكَ وَ لاٰ سَعْدَيكَ وَ ان كٰانَ مِن حِلّة فَلَبّىٰ نُودى لَبَّيكَ وَ سَعدَيكَ.» ³

هرگاه كسى مال غير حلال به دست آورد، سپس عازم حج گردد، هنگام لبيك گفتن جواب مى‌آيد نه «لبيك» و نه «سعديك»، اما اگر با پول حلال به حج برود هنگام تلبيه جواب مثبت مى‌آيد و مى‌گويد «لبيك و سعديك».

تلبيه باصداى بلند و تكرار آن

روايات متعددى استحباب تلبيه را مورد تأكيد قرارداده است، بنابراين چنانچه زائر خانۀ خدا كه با حالت معنوى احرام در مسير مكه گام برمى‌دارد، تا آنجا كه مى‌تواند با گفتن ذكر تلبيه از اجر معنوى مشخص شده بهره‌مند گردد.

در «مستدرك» از فقه‌الرّضا نقل شده است كه امام رضا عليه السلام فرمود:

«وَ اكْثِر مِنَ التَّلْبِيَةِ (الى ان قال) رٰافِعَاً صَوتَكَ وَ قَدْ رُوِىَ عَنْ رَسولِ اللّٰه صلى الله عليه و آله انَّهُ قالَ: اتانى جَبرَئيلُ فَقٰالَ مُرْ اصحٰابَكَ انْ يَرفَعوا اصوٰاتَهم بِالتَّلبِيَةِ فَاِنَّهُ شِعارُ الحَجِّ» ⁴

زياد تلبيه بگو و صدايت را در هنگام تلبيه بلند كن، به تحقيق كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت