105نزديك مى‌آمد و ايمان خود را اظهار مى‌داشت، ولى هر بار رسول خدا صلى الله عليه و آله به وى فرمود: بنشين، تا بار سوم دست خود را پيش آورد و دست كوچك على عليه السلام را در دست گرفت و ايمان او را پذيرفت و بدين ترتيب او را از همان روز به معاونت و خلافت و جانشينى خويش انتخاب فرمود. ¹در اين هنگام رو به خويشاوندان نمود و فرمود:

«اِنَّ هٰذا أَخي وَ وَصيّي وَ خَليفَتي عَلَيْكُمْ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ اطيعُوهُ» ؛ همانا اين برادر و وصى و جانشين من است، سخنش را بشنويد و از او فرمان بريد.

خلاصۀ كلام اين كه مجلس پايان يافت و حضار با حالت خنده و تبسم رو به ابوطالب نمودند و گفتند:

«محمّد دستور داد كه از پسرت پيروى كنى و از او فرمان ببرى و او را بزرگ تو قرار داد.»

همۀ مورخان، «جز ابن تيميه» اين جريان و اين حديث را از مسلمات تاريخ دانسته‌اند. ²30

‍أ

اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله

به نظر مكتب اهل بيت عليهم السلام ، خاندان رسول اكرم صلى الله عليه و آله كه بايستى بر آنها صلوات فرستاده شود، عبارتند از: افراد معصوم آن خاندان؛ و صلوات بر افراد ديگرى غير از آنها واجب نيست. ³ده‌ها حديث از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در منابع روايى اهل سنت بر اين مدّعا دلالت مى‌كنند، مانند روايتى كه احمد بن حنبل در مسند خود آورده است؛ رسول اكرم صلى الله عليه و آله عباى يمنى خود را بر روى فاطمه و على و حسن و حسين عليهم السلام انداخت. سپس رو به آسمان كرد و فرمود: «پروردگارا ! اينها خاندان محمّد هستند؛ پس صلوات و بركات خود را بر محمّد و آل محمّد فرو فرست، به درستى كه تو بزرگوار و