57«ازرقى» فاصلۀ ميان ستونهاى سهگانه را اين چنين شرح مىدهد: «فاصلۀ ميان ديوارى كه در آن ركن اسود و ركن يمانى قرار گرفته، تا ستون اول چهار ذراع و نيم و فاصلۀ ميان ستون اول تا ستون دوم چهار ذراع و نيم و فاصلۀ ميان ستون سوم تا ديوارى كه در مقابل حجر قرار دارد، دو ذراع و هشت انگشت مىباشد. آويزههايى كه در بين ستونهاى ياد شده قرار دارد بيست و هفت عدد بوده كه اين آويزهها در ثلث بالايى ستونها قرار گرفته است. آويزههاى درون كعبه بر ميلهاى آهنين به وسيلۀ زنجيرهايى از نقره آويزان گرديده است. بين ديوارى كه در آن حجرالاسود و ركن يمانى قرار دارد تا ستون اول يازده آويز و بين ستون اول تا ستون دوم هشت آويز كه در آن دو تاج قرار دارد و از ستون دوم تا ستون سوم هشت آويز بوده كه پس از آن مادر خليفه در سال 310 هجرى به غلام خود لؤلؤ دستور داد كه بر تمامى آويزههاى ياد شده پوششى از طلا قرار دهد. اين آويزهها كه از آنها نام برديم تا سال 239 هجرى اين چنين بوده است.»
غازى در تاريخ دست نوشتۀ خود در صفحۀ 150 گفته است:
«در سال 1201 هجرى، از سوى سلطان عبدالمجيد اوّل (عثمانى) مقدار پنجاه اقه 1نقره ارسال گرديد و دستور داد كه پوششهايى از طلا ساخته شود و به صورت طوق بر بعضى از ستونهاى درون كعبه معظمه قرار گيرد. آنان نيز در حضور شريف سرور و حضور (وزير) بزرگِ حرم مكى، كه والى جده نيز بود و ساير مأموران از رجال دولتى، ستونهاى درون كعبه را به وسيلۀ طوقهايى از طلا پوشانيدند. اين مطلب را سيد احمد رحلان در سالنامۀ خود آورده است.»
در اينجا مىگوييم مراد از «قرار دادن طوق بر بعضى از ستونهاى درون كعبه معظمه» همان ستونهاى سهگانهاى است كه از دوران عبداللّٰه بن زبير تاكنون باقى مانده است؛ زيرا در درون كعبه غير از سه ستون كهنسال، ستون ديگرى وجود نداشته است.
در دوران كنونى ما اصلاحاتى در اين سه ستون صورت گرفت كه شيخ حسين باسلامه در كتاب خود «تاريخ الكعبة المعظمه» از اين اصلاحات چنين ياد كرده است: