56ارزش ستونهاى درون كعبه به جهت گرانبها بودن آنها، غير قابل تعيين است. منظور از چوب قاقلى، همان چوب هِلْ مىباشد. هِل دانه عطرى است كه اندازۀ آن همانند دانه قهوه است كه در حجاز همواره با قهوه و غذاى خود آن را مخلوط مىكنند. كه اين دانه، داراى مزه و عطر و بوى نيكويى است و مصريان آن را «حَبّهان» و گاهى به «حب الهِل» مىشناسند. چون هل از دانههاى عطرى گرانقيمت است بنابراين چوب اين درخت بسيار گرانبها به شمار مىآيد.
غازى در تاريخ خود و عبدالعزيز صبرى در «تذكار الحجاز» اين چنين گفتهاند:
«در درون كعبه سه ستون از چوب عود قرار دارد كه قطر هر يك حدود بيست و پنج سانتيمتر مىباشد كه اين سه ستون در يك رديف در ميانۀ كعبه از شمال به جنوب قرار گرفته است.»
به نظر ما آنچه كه نويسندۀ كتاب «الرحله الحجازيه» و صاحب كتاب «تذكار الحج» از سه ستون كنونى نوشتهاند كه آن سه ستون در درون كعبه به وسيلۀ عبداللّٰه بن زبير بنا گرديده و از چوب آن به عنوان چوب قاقلى (چوب هل) يا چوب عود ياد كردهاند، درست نبوده و در نظر ما به دو سبب نمىتواند مدرك صحيحى داشته باشد:
1- در دوران ابن زبير اين ستونهاى عطرى چگونه تهيه شده است، در حالىكه به اينگونه چوبها فقط در كشور هند مىتوان دسترسى پيدا كرد و در آن دوران وسائل ارتباطى و حمل و نقل همانند دوران ما آسان و ميسر نبوده است.
2- نمىدانيم كه آيا درخت قاقوله (هِل) يا درختان عود، شاخهها و تنههايى با اين ضخامت و طول را دارند كه بتوان از اين درختان چنين ستونهايى را ساخت و به عنوان ستونى در زير سقف قرار داد يا خير؟!
به نظر مىرسد كه اين درختان داراى ارتفاعى كم و كوتاه باشند، و خدا داناتر است.
و نيزبه نظر مىرسد، توهّمى براى نويسندگان دو كتاب ياد شده بوجود آمده كه سه ستون ياد شده را از جنس چوب هل يا عود دانستهاند؛ زيرا بوى عطرآگينى كه از آنها خارج مىشود. به نظر ما در نتيجۀ عطرهاى زيادى است كه در طول دوران گذشته تاكنون همواره بر اين سه ستون اندود مىگرديده است.