138خدايا ممنونم كه با همه زشتيم، اجازه مىدهى از تو بخواهم.
اجازه مىدهى در خانهات بيايم.
روا داشتهاى از جود و كرمت بهره بگيرم.
عزيز دلم، اميد دارم روز محشر در بين بندگانت نااميدم نكنى. 1
اميد دارم آرزويم را به فضل و عفو و كرمت به باد ندهى. 2
اميد دارم دعايم را بشنوى.
خداى ودود
تو آرزوى منى.
من رو سياه توام. 3
عفو تو را به وسعت آرزوهايم از تو مىطلبم.
به زشتى اعمالم مؤاخذه نكن.
چرا؟
كرم تو از جرم و گناه من بيشتر است. 4
حلم تو از مكافات اعمالم وسيعتر است. 5
من از گناهم به تو فرار كردهام. 6
وعده اغماضت را طلب مىكنم.
خوش گمانيم را به تو جستجو مىكنم.
عزيز دلم
اگر ديگران به گناهم آگاه مىشدند، حيا كرده ترك مىكردم. 7
اگر از عقوبت گناهم مىترسيدم، گناه نمىكردم. 8
خدايا، در گناهم قصدم سبك شمردن تو نبود. 9