114از جملۀ: «وَ مٰا كٰانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ» ، استفاده مىشود كه ابراهيم عليه السلام جزء مشركان نبوده است. به پيامبر دستور مىدهد، همانند ابراهيم، داراى دين حنيف باشد و تمام مناسك را، اعمّ از نماز، مناسك حج، زنده بودن و مرگ خود را براى خداوندِ يگانه قرار دهد. اين نشان مىدهد كه جبهۀ مخالف پيامبر كه مشركان باشند، مناسك آنان براى خداى يگانه نبوده است؛ بلكه براى بتها بوده است.
گويا شاخص پيامبر با مشركان، در اين است كه مشركان، اعمال را براى بتها انجام مىدادند، ولى پيامبر براى خدا انجام مىداد.
نمونههايى از مناسك مشركان
مشركان، آداب، مراسم، عبادات و مناسكى ويژه داشتند كه براى بتها انجام مىدادند. در اينجا به بيان نمونههايى از مناسك مشركان، مىپردازيم:
الف : ذبح حيوانات، با نام بت
مشركان حيوانات را با نام بت سر مىبريدند و شايد يكى از فلسفههاى دستور اسلام مبنى بر واجب بودن ذكر نام خدا به هنگام ذبح حيوان، مقابله با مناسك غلط بتپرستان بوده است. لازم به ذكر است، اصل اينكه ذبح حيوان با نام بت است روشن است، ولى جزئيات آن كه با نام كدام بت بوده است؛ آيا با نام بت بزرگ، يا بت قبيله و يا بت محله بوده است، روشن نيست.
از جمله آياتى كه بر اين آيين مشركان، دلالت دارد، اين آيه است: