61در اين صورت تنها دو گروه طواف كننده و نمازگزار بيان شده است، و «الركّع السجود» نيز جزء هيأت نماز باشد. 1
اما اينكه در بيان ركوع و سجود بر خلاف طواف و عكوف، بدون واو عطف بيان شده است، بسا بدين جهت باشد كه ركوع و سجود آنچنان به هم نزديكند، كه به منزله يك عبادت غير قابل تفكيك تلقى مىشود.
از اين كه در شأن عبادى خانه خدا فرمود: «لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ» ، به خوبى روشن مىشود كه خانه خدا براى عبادت است، كه در قالب طواف، عكوف، قيام، ركوع و سجود صورت مىگيرد.
لطايف و اشارات
1. عبارت: «وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثٰابَةً» ، عطف بر «إِذِ ابْتَلىٰ ...» و مقدر به فعل «اذكروا» است. و در وحله نخست خطاب به بنى اسراييل است كه فرمود: «يٰا بَنِي إِسْرٰائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ» . بيانگر اين است كه حقيقت حج ريشه در تاريخ دارد، كه در شريعت اسلام امضا شده است.
2. لام در «مثابة للناس»، بيانگر سود بخشى بيتالله به مردم در طول تاريخ است. و مبين اين است كه هرگز به تمليك شخصى مردم در نمىآيد.
3. كلمه «أمناً» در آيه شريفه عطف بر «مثابة» است. و پيامش اين است كه ما مقرر كرديم تا واردين به خانه خدا از امنيت برخوردار باشند.
4. كلمه «أمناً» به لحاظ اصولى مطلق مىباشد، و اين بيانگر اين است كه امنيت حرم امنيت فراگير است، و شامل حيوانات بلكه گياهان نيز مىشود.
5. تعبير به: «اتخذوا من مقام...»، بيانگر گزينش مقام ابراهيم به عنوان مصلى است. و روشنگر اين است كه بزرگداشت مقام و عظمت ابراهيم است، و اينگونه محافل هرگز شرك نيست.